Könül Fərmanzadə – Sevgi bağları

Uzun müddətdir, qaranlığa gömülüb qaldığını gözünü qamaşdıran parlaq işığı hiss edəndə başa düşdü. Başında elə bir süstlük vardı ki, sanki xəbəri olmadan vücudu və beyni böyük əzablardan keçmişdi. Bundan qurtulmaq üçün dərhal gözünü yumub, beynindəki qaranlıq tərəfə keçdi. Orda bir qadın çığırtısı eşitdi, sonra parlaq bir işıqla hər şey yox oldu. Ulduz partlaması kimi beyninin içinə tərəf sümürülüb sönmə, bu an üçün ən rahatı idi, amma ətrafdakı çığır-bağır buna mane oldu. O qaranlıq guşə uzaqda qalmışdı, beyninin işıq dumanında yırğalandığı bu tərəfində şüuru açıq idi və vəzifəsi olaraq ətrafında nə baş verdiyini anlamaq istəyi yaradırdı. Gözünü zorla açmağa çalışdı, ancaq göz qapaqlarını açıq saxlamaq nə qədər çətin idisə də, gözünü qamaşdıran gur işıq daha təsirli oldu. Gözlərini yenə yumdu, bununla belə, bəzi şeyləri seçə bilmişdi. Sürətlə sürüşən bir xərəkdə olduğunu, irəliyə baxan səhiyyə işçilərini və çevrəsi ilə qaçışan yoldaşlarını tanımışdı.

Kitab “Mücrü” nəşriyyatının “Proza” seriyasında nəşr edilmişdir.

Mücrü Nəşriyyatı. 488 səh.