Vasif Zahidov – Keçid

Romandan…

Gözlərimə hər baxanda məni dünyanın ən xoşbəxt insanı edirdi. Yer kürəsi ayağımın altından çəkilirdi və həyatda bir mən və o qalırdı. Mavi gözlərində adam özünü itirir, bildiyi şeylərin hamısını yaddan çıxarırdı. Məsələn, soruşsalar, iki üstəgəl iki neçə edər, eləcə durub baxaram, gülümsəyərəm. Həm “mənəmi qalıb iki üstəgəl iki neçə edər?” – deyə fikirləşərəm. Bu gözlərə baxanda iki üstəgəl iki dörd də edər, beş də edər, altı da.